Jelena Stakić (Beograd, 1940), diplomirala na Grupi za psihologiju Filozofsko-istorijskog fakulteta Univerziteta u Beogradu.
Radila kao istraživačica masovnih medija i javnog mnenja, i uoblasti marketinga. Od kraja 1974. književna prevoditeljka u statusu samostalnog umetnika. Prevodi s engleskog i francuskog.
Članica Udruženja književnih prevodilaca Srbije. Prevela oko sto četrdeset knjiga (eseja, studija iz različitih oblasti, romana, pripovedaka, pozorišnih komada) s francuskog i engleskog jezika.
Autor knjiga Mačke i mi (Nolit, 1988), i Žedni preko vode, nešto o prevođenju (BMG, 2001).
Pravila izlete u novinarstvo i publicistiku.
 
Dobitnica više nagrada za publicistički rad i prevođenje; poslednje – Nagrada za životno delo Udruženja književnih prevodilaca Srbije (2008) i
nagrada za najbolji prevod s francuskog, za knjigu Mišel Goslar Jursenar, biografi ja (2014).
Džejn Bouls, Devojke Lori Lansens, Mape za izgubljene ljubavnike Nadima Aslama, biografsko delo Senke vodilje Aleksandre Popov, biografi ju Fride Kalo. Bavi se i prevođenjem enciklopedija, iz oblasti muzike, arhitekture, dizajna, prirodnih nauka, i dela popularne nauke. Članica je Udruženja
književnih prevodilaca Srbije.

Tata mora da jede, Mari Ndiaj
Jednostavna zadovoljstva, Džejn Bouls